I did it.

I finished the story.

52 467 words.

The ending feels a bit rushed, but I'm tired and I can totally live with a bit of a rushed ending. It's short, but it's only a kind a epilogue, so that's okay. It is allowed to be short.

So. I'm done. Starting tomorrow (sorry, today, according to the clock) I'll make homework and go socialize.

For now: sleep.

My big plans for the weekend ended with a meagre 40k. Still ahead of scedule, but more than 500 words a day was impossible. I could blame the hangover I had (my first and hopefully last) but that would be lying. I was, simply, stuck. I didn't know where to go from there. In the last 10k the story had to be finished, all loose ends wrapped up, and I still didn't know where my characters were going. So I stalled.
Until yesterday. I was lying in bed, and suddenly I had an epiphany. I saw where it had to go, how they would get there, and now I'm praying I'll get it wrapped up in less than 10k, because to write I'd like both inspiration (check!) and time (damn).
I ran downstairs, grabbed a pen and wrote down the plotline. Than I went to bed, and this morning I did my homework, which was more-or-less finshed at half past four in the afternoon. And then I wrote.
I'll keep writing. The 45k awaits me. And after that...

Wordcount: 43055.

39076 words. And now I'm going to enjoy my guilty pleasure... watching Domino Day 2009! (I like the colours.)

And then I'll write another 1000 words. And tomorrow I have so much homework - so much! - but I'm going to reach 43k this weekend. At least, I hope so. Perhaps even 45k... I can dream, right?

Just passed the halfway mark, and suddenly PLOT jumped at me. It's not what I had in mind. The stuff I had in mind has become more or less impossible, but there's a chance I can still use it as filler. But hey, wow. Plot. So sudden and unexpected. Me like. ;-)

I'm debating whether to write some more this evening. I'm in the mood, but the next part is plot. Which is nice, but I feel like stalling. That's the danger of the 20 tot 30k period. *shivers*

So, what's happening on facebook? *angelic* I need distraction!

I'm stalling... I should have started writing an hour ago. Oops.



Now a quick visit to facebook, and then I'll start, promise.

I feel *crazy*. I have no idea where this story is heading. Hell, I suppose.

Now I've reached my goal for today and I still have half a liter of tea left. But no more chocolate!

Oh, stats: 15319 words. Yeah!

New record. So yes, it's getting a bit easier.

Yeah! It's becoming a bit more fun ;-)

I *hate* my story. I hate my characters. And I really, really hate my writing style.
So I guess that means NaNoWriMo has started for real now.

Maybe I'll feel differently in thirty days. But I doubt it. Oh well, it's all about the challenge!

Current word count: 5279. I'm calling it quits for today (House M.D. is going to start in an hour) but my goal for tomorrow is to reach 10k. If I can write 5k every day for the coming week, I'll make it. I'll have passed the dreaded 20-30k's, which is known as the 'I want to give up' period.

Oh, and when I have time, I'll try to do some stuff for school too.

So my scedule for tomorrow:
- get up at 8h30
- write 3k
- eat
- work for school until 5h
- eat
- write 2k
- watch 'Bones'
- sleep

Yeah, fun. Bleargh.

It's October 15. In 16 days, madness will yet again burst loose.

I'm referring, of course, to NaNoWriMo. (www.nanowrimo.org)

I have no time. My studies are absolutely crazy, all the teachers give us enough assignments to drown in, repetitions for the play I'm in will start during November, and every Thursday I have to go to a writing class. Which is fun, but all very time-consuming.
This year the writing class has agreed to join my noble quest for 50k, though, so perhaps I'll get some time to actually write something. Theory is all very useful, but November isn't about quality writing. It's about quantity, lots and lots of quantity. 50k words.

I succeeded last year. But I had a plot then. This year I only have a bunch of crazy characters dancing around in my head and telling me I need to let them out. Worst of all, I'm not even going to write something horrible and serious with lots of dead people: this year I've told myself I'm going to write something humorous. One problem: I'm not funny.

Oh, and I lied a bit. There are going to be some dead people in my story this year too. But they prefer to be called the 'differently alive'.

Sixteen days and I'll be dead to the world for a month. A social life? Not in November. Watching TV? Not in November (though I won't skip House M.D., unless I really get behind scedule.)

Oh my. Why do I torture myself this way, each year?

Hoofdstuk 12. Ik zou het plot kunnen noemen, maar er zit ook veel onzin tussen.

Ik heb geen flauw idee waar dit hoofdstuk over gaat. Erg hé? Anyway, erg boeiend is het volgens mij niet, maar ik moest Patrick weer wat vermenselijken.
Waarom kampen al mijn personagesmet een berg schuldgevoelens? Ik denk soms dat ik alleen maar dat soort zinnen schrijf... Bleh.
Nuja, hoofdstuk 11. In het volgende hoofstuk komt er een beetje plot, geloof ik, maar dit was helemaal vulsel.
Ik heb echt een hekel aan Patrick.

Ik heb nu een hekelaan mijn verhaal, en dat begon eigenlijk vanaf dit punt. Hiervoor vond ik het onlogisch en stom, maar leuk om te schrijven. Vanaf hoofdstuk 10 kwam mijn tweede hoofdpersonage erbij... Ik wilde hem geweldig maken, een ster onder de mensen, maar hij wilde maar niet zijn menselijke fouten afgeven. Hij irriteert me! Nuja, ik presenteer u: Patrick.

Dit hoofdstuk vond ik het leukst maar ook erg moeilijk om te schrijven. Het is plot, met een hoop onzin erdoorheen. De onzin was leuk: de plot haat ik. Het is zo onlogisch... Maar dit is nog steeds Hell Week, dus ik ga wachten tot december voordat ik echt ga herlezen. Onlogisch? So what? Denk maar dat het fantasy is: dat is het ook, eigenlijk. Dus wees blij dat er geen draken in voorkomen.
Verdorie. Eigenlijk zou dat wel leuk zijn... Hé, inspiratie? Waar komt die vandaan, en in Hell Week nog wel?
Jammer genoeg ben ik nu heel hard aan het werk met de plot. Zucht. Toen ik het droomde leek het allemaal zo leuk en logisch... Anyway, hier is hoofdstuk 9. Ik zit nu aan 16, dus de komende dagen post ik wel wat meer.

Heb ik al gezegd dat mijn verhaal geïnspireerd is door een droom die ik een paar jaar geleden had? Ja, en het is net zo logisch. Dep lotlijst slingert al een tijdje rond, en ik voelde dat dit het jaar was om hem eens tot leven te wekken met woorden.
Inplaats van Jezus kreeg ik Frankenstein's monster. Kijk, dit is dus de reden waarom je niet zomaar alles tot leven wekt!
Ze zeggen dat week 2 van NaNo de zwaarste is. Dat in deze week ik mijn verhaal zal haten. Maar ik haatte het vorige week ook... Nuja, eigenlijk begin ik het wel leuk te vinden, gewoon omdat ik mijn woorden haal.

Anyway, ik zit nu aan 20,5k en hoofdstuk 13. De 22,5k wil ik vandaag nog halen, maar dat zal wel té ambitieus zijn. Eerst maar eens de 21k, hé... Ik heb nog altijd een kleine voorsprong, ondanks mijn luie, woordenloze zaterdag, dus die 25k moet ik morgen niet halen...
Ik wil het wel, hoor. Oh, we gaan proberen. Misschien haal ik hem pas zaterdag, hoor: ik heb vrijdag een proefexamen, waar ik nu voor hoor te studeren. Jaja, ik schaam me diep.
Verdorie, nu ben ik hier woorden aan het verspillen... Goed, hier is hoofdstuk 8: An maakt een beslissing.

Ik zou zeggen dat dit het stomste hoofdstuk van allemaal is, maar jammergenoeg zou ik dan liegen.

15331 / 50000 words. 31% done!

Niet zo heel veel geschreven vandaag, maar gelukkig heb ik nog wat voorsprong, zodat ik me een rustdag kon permitteren. Nu moet ik m'n bed in, morgen om kwart voor 6 op...

7.

6.

The madness begins.